आरॅ इना ! आतॅ बी जागा कादो घे.? तडॅ जाय कुन.? भुते निंगातॅत तडे.. इनाला जक्ले तॅतार करोतोते. पन इना हांगातॅ, ‘होंदे ना पॉरापारांना लागु हॉयदॅ. तॅनॅ कुना आयकीलास नाय…. कळंबा खाडीनजीक तॅआ वाडीला लागॉनुस बीई एक वाडी घेटली. अॅँगनॅ वरशा आंगाला सार रुजॅशी आन खालशा बाजूनॅ कळंबाई खाडी. नवाळॅतनॅ तडे सार काप्यादो जाशे. सारीआ खालशा आंगाला वाडी होती. बॉल्ता बॉल्ता भाटाआ नाव पडला ‘सरीखाल.’ कून कून दालमेतसा भाट पन बॉलॅशे. तॅ भिगावसा लोक दापळॅ बॉलॅशे. इंबळा जूनॅआ दॅवळाआ नावोरनॅ फादरनॅ पुडॅ नाव ठविला “सांताक्रूझ”.
अहॅस दी भरातोतॅ.. जक्ला बरा सल्लॉता.. पन तॉ ओशिक पडलॉ पिलेग आलॉ गा आन जकलॅअॅ फॅरॅ फिरलॅ. १८९६ सा वहरी ता. जॉ तॉ घाबरलॉतॉ… गावामीनॅ आतॅ रॅअॅसा काहा.. कुन राटोर तॅ कुन हिवारात जाऑन रेले. नवाळशा दालमेत कुटूमात इना जकलॅत बॉठॉ. तॉ आन तॅऑ बाहा इंबळा जुन्या दॅवळा मांगशा सरीखालशा भाटात रॅदो गेले. हळूहळू सार कमी केली आन भाट कहॅदो घॅटला. पिलेग कमी जालॉ, तहे लोक गावात परत या लागले. इनाअॅ बाहा पन गॅलॅ. पन इना मन मात्र कय सलॅ नाय. दरॅआ बुडसा वारा येतोता. भाटामिनॅ लागवड केल्ती. कुना एक नाय गा दोन नाय. इना तडेस रॅलॉ. इनाय तीनु पॉर जॅक, सिमाव आन जॉकी तडॅस वराडलॅ. तॅतसॉ एक पॉर मॅलॉ… का जाला कुना गाइ..? तॅतॅ कय जाला नॉता.. थॉडॅआ दिहान इना पन तडेस मॅरॅ जुन्या दॅवळा पॉस्लॉ.
आतॅ असनी बोठ्ठी २५-३० एकराई वाडी आन अॅकलासा अॅकला घर. घरामीनॅ दोन वर्ग. शिमा मुंबय पन जासॉ. आन तडनॅ पराडॅ, जाते आहा जक्ला सामान हाडॉन विकॅसॉ. मुंबयला
कुहनीतरी बँक पडलोती तॅय दगडी खाम रेलीत टाकॉन नाळाहॉपारॅत उतरविलॅ. तडनॅ गाडॅत घालॉन घारा हाडलॅ. तॅऑ घराआ दापुडॅ माळॉ बांदीलॉ. घर बेताम बॉठ्ठा पन घरामीनॅ शिमा आन जाकी दोगूस गव. दोगायो बायको आन पोरे.. डोकरी बय आन काकय.. पन शिमा आन जाकी मिंजॅ कहॅ गव.. अॅ भल्लॅ बॉठ्ठॅ कुनाला घाबरॉन नॉतॅ. जाकी आड्डॅ जॅ लागलॉ तॅ कुनाला आवरॅसॉ नाय. आन तॅआ तॉँडाला नुस्ती गाळ. ऑडॉ कुटूम आन करतॅ गव दोगीस. वाडीमीनॅ कडसा कुन पन लोक यासा… नाळ पाडॅदो, केळीए बन्ने वाळॅदो यासा. ताहास नाळ सॉरॅदो, आंबॅ टुक्यादो, लोंगरे सॉरॅदो पन यासा. वारली-फुद्गुडी कामाला याशे. बारक्यो सारक्यो सोर्यो सलॅश्योस.
ईतूर काकाआ तॉमानॅ इंबळोरती घर बांदीलता पन तॉ कतॅ कतॅ भाटात रॅदो यासॉ. तॅआ पन आरनामिनॅ बावखालाआ पूडॅ जुना घर हॉता. तॉ तडे अॅकटॉस रॅसॉ. तहॅ एकदा रातशॅ सोर आलॅ. तॉमाला आवाज आलॉ. तॉ मिंगारनॅ खाडीत उतरॉन धावात धावात शिमा आन जाकीआ घारा गॅलॉ. तहॅ तॅ दोगू दांडॅ घिती धावलॅ पन तोपोत सोर पसार जाल्तॅ. घरातशे भांडे, कुदळ आन तॉमा काकाआ कब्ज्यात पैशॅ हॉतॅ तॅ घॅऑन पळालते.
मंग या सॉराई हिम्मत वाडली. एकदा नाय गा दरॉडॉ टाक्या आलॅ. आतॅ का करॅसा. आवाज आयकॉन सब्बान कुटूम जागा जाल्ता. बायको पोरे रड्या लागले. सोर दरवाजॉ फॉडॉन आतलॅँगा आलॅ तॅ का करॅसा.. बार टोळी बोठ्ठी दिखातॅ. शिमा आन जाकी विसारात पडलॅ. नवाळॅत निरोप तरी कडनॅ धाडॅसॉ.. एक हाक मारली तरी आख्खा भावबंद धाऑन आलोस्ता. बास. यास विसारोरनॅ यांना नक्काल सुसली. दोगाई जॉर जॉरात आड्ड्याआ सुरवात केली आन घरात अडशॅ तडे धावॅआ लागलॅ आन जकल्याय नावे घ्या सुरवात केली. ‘काळ्या तू राटोरनॅ धाव, मॅ अडनॅ कुराड घिती आलॅ. धुज्या तू कोयतॉ घिती फुना झाडामांगनॅ धाव. फरशा, मिंगू, दुमा….. तुमी तडनॅ पूडनॅ धावा. आज अॅ हॉडॅशॅ नात. बरॅ फटाऑ. बांदोन ठॉऑ. यांना का वाटला आडे कुन नाय….
इ आयकॉन सोर गांगारलॅ. ओडी मंडळी कडशी आली. आतॅ कय आपली बरॅई बाजू नाय. या हाथा हापडलॅ तॅ मार खा लागॅदॅ. एक तॅ तडे नुसता जंगाल. काटॅ, काळोककीट तॅत बी हांगातॅत भुते निंगातॅत. सोर जाम घाबारलॅ आन जक्लॅ पळालॅ. दालमेतकरां अस्साल हुशारीपुडॅ सॉराई का ती बिशाद. ततपासून रातसा तडे कुन बगुन आला नाय.